Huize Nazareth te Tilburg en alles over het leven daar verteld door Cor Lauwerijssen.

Over Puk en Muk hoorde ik voor het eerst op het Tilburgse jongensweeshuis Huize Nazareth. Over het kindermisbruik hoorde ik al veel eerder dan dat het wereldkundig werd gemaakt. Hoe kan het nou dat ik nooit iets heb gemerkt in de jaren dat ik er opgroeide. Wie de zondebokken waren maakt voor deze site niet uit.Huize Nazareth in 1955 Tilburg In mijn beleving waren de goeie fraters in de meerderheid. In de media spreekt men over het misbruik in de periode tussen 1958 en halverwege de jaren zestig. Dit speelde al vanaf de jaren twintiger en misschien al wel sinds de opening van dat gesticht. Kort nadat ik met de Puk en Muk site was begonnen kwamen de eerste berichten bij me binnen. Jij met je fraters van Huize Nazareth en jij met je stomme Puk en Muk boeken! Ik ben er verdorie misbruikt. Enige tijd later werd ik zelfs benaderd door de nazaten van deze kinderen. Hoeveel zijn er wel niet geweest die dit trauma hun hele leven met zich hebben meegetorst.

De redactie van RTL Nieuws had mij snel gevonden. Hetzelfde geldt voor een ander bekend tv programma en dan blijft de schrijvende pers niet achterwege. Men tikt een zoekopdracht zoals "Huize Nazareth" in en je komt vanzelf op de Puk en Muk site terecht.  Van een ander tv programma kwam men hier zelfs op de koffie, zo graag wilden ze de namen van slachtoffers horen. Vanzelfsprekend ben ik daar niet op ingegaan, Wél gaf ik ze een insteek. Een aantal foto's die via de media werden getoond kwamen bij mij vandaan. Transparantie staat bij mij hoog in het vaandel. Vandaar dat ik het misbruik wil belichten. Misbruik in allerlei vormen is van alle tijden en komt wereldwijd tot op de dag van vandaag voor. Huize Nazareth was slechts het topje van de ijsberg. Overkomt het jou? Maak er melding van. 

Reactie op het kindermisbruik door de fraters van Huize Nazareth waarvoor ik toestemming kreeg om te publiceren.

megger stroomapparaat op de Puk en Muk siteBeste Cor, graag zou ik in het bezit komen van de foto's die zijn geplaatst op jouw Puk en Muk site. Speciaal de foto van de fraters wil ik graag hebben. Ik heb jouw levensverhaal gelezen op de site en ben van mening dat jouw mening over de fraters iets milder is dan de mijne. Bij het verhaal over de broodkorsten met suiker liepen mij de rillingen over de rug. Als we om 16.00 uur met 80 kinderen uit de Don Savioschool stormden, op weg naar de bolderkar met broodkorsten waar helaas maar 70 korsten op lagen dan werden de zwakken van de sterken gescheiden. Ik zeg het na al die jaren heel erg voorzichtig maar ik heb me vaak doodgevochten om te zorgen dat Henk, Thon en John ( mijn broers ) een korst hadden. Frater Berchmans stond achter het raam toe te kijken en letterlijk uit zijn neus te vreten. Later kwam mijn broer Wil nog op Huize Nazareth maar toen was ik al naar huis. Ook de klappen van frater Reinardus kan ik me nog goed herinneren als hij zondags na de kerkdienst in de 1e zaal de erelijst kwam voorlezen. Had je een voldoende voor vlijt en ijver dan mocht je kiezen uit een rolletje drop of stophoest. Had je een onvoldoende dan kreeg je een peer voor je kop om een moment dat je er niet op rekende. Dit ten overstaan van alle groepen. Ik lees vaak over Huize Nazareth en ben geïnteresseerd in alles wat er mee te maken heeft maar toch heb ik er na al die jaren nog een trauma van overgehouden. Ook hoor ik niemand of lees ik iets over Pater Rutten die als geestelijke aan Nazareth was verbonden. Ik zie nog voor me dat mijn Vader tijdens bezoekuur die pater Rutten een geweldige klap voor zijn kop gaf omdat hij mijn broertje seksueel had misbruikt. Naar aanleiding van dit gebeuren werd hij als missionaris uitgezonden naar de Kaaimaneilanden. Arme zwartjes. Frater Theodosius had een megger. Met een megger kun je stroom opwekken. Kinderen die geen geld hadden konden een dubbeltje uit een emmer water halen terwijl hij met de megger er stroom op zette. Ik heb geen enkel bezwaar tegen publicatie op jouw site. Beste Cor, mogelijk praten we nog wel eens verder. In hoopvolle verwachting kijk ik uit naar de foto's. Groeten van Henk.

Artikel van RTL nieuws.
19 maart 2010 21:09

Gruwelijk misbruik in Tilburgs tehuis

Mannen van in de vijftig zijn het nu: Rudolf, Gert, Hans en Kees. Ze zeggen dat ze jarenlang zijn misbruikt en mishandeld door fraters in Huize Nazareth in Tilburg.

Helse tijd

De mannen hebben een helse tijd meegemaakt in het rooms-katholieke tehuis. Ze denken dat ze niet de enigen zijn, en hopen dat de andere slachtoffers zich ook durven te melden. De volle omvang van het misbruikdrama in Tilburg moet aan het licht komen, vinden de vier.

Uit bed gehaald

"Je werd 's nachts uit bed gehaald, soms wel twee, drie keer. Je hoorde ook dat andere jongens werden weggehaald. Bijna elke nacht was het raak", zo vertellen de slachtoffers. Vaak hebben ze jarenlang gezwegen over het misbruik. Nu vertellen de vier aan RTL Nieuws hun verhaal: Rudolf, van zijn 4de tot zijn 18de onder voogdij in Huize Nazareth, Gert (12-15 jaar), Kees (9-13 jaar) en Hans (9-16 jaar) intern op kostschool.

Kleuter

Een kleuter is Rudolf als hij in Huize Nazareth terechtkomt. Zijn thuissituatie is onhoudbaar; zijn stiefvader mishandelt hem zo ernstig dat hij zelfs een arm breekt. Zijn moeder laat het toe. De kinderbescherming plaatst hem in 1958 op 4-jarige leeftijd in het internaat. Kort daarna begint het misbruik, zegt Rudolf. Hij is dan vijf.

Douchen

Het begint bij het douchen. Na het douchen controleren de fraters of hij wel 'echt schoon' is. "De frater ging dan met zijn vingers langs je schaamstreek en tussen je billen. Vaak was het niet goed en moest je je nog eens wassen. Daarna waste de frater je opnieuw. Altijd op dezelfde plek. En dan herhaalde zich het ritueel opnieuw".

Ligbad

Hans is negen jaar als hij in Huize Nazareth komt. Ook hij herinnert zich het doucheritueel. "Er was ook één ligbad. Als je daarin moest zitten, wist je dat het ging gebeuren. Een frater pakte dan een stuk zeep en ging overal langs en overal naar binnen. En daar genoot hij zichtbaar van."

Lijfstraf

De slaapzalen in Huize Nazareth zijn ingedeeld op leeftijd. Zaal 1 is voor de jongsten, de kleuters. In zaal 2 slapen de jongens vanaf 7 jaar. Op die leeftijd wordt bij Rudolf het seksueel misbruik al ernstiger. "De frater op die zaal haalde je 's nachts uit bed, meestal na een voorval eerder die dag. Je moest mee naar zijn kamertje en daar kreeg je eerst een lijfstraf. Je moest een stapel boeken boven je hoofd houden. Als je je armen liet zakken kreeg je een flinke tik. De frater bood je dan aan naar bed te mogen, maar dan moest je hem eerst wel seksueel bevredigen."

Meerdere malen

Rudolf is niet de enige die 's nachts uit bed werd gehaald; het overkwam ook Hans. "Elke nacht was ik bang", vertelt hij. "Soms werd ik meerdere malen per nacht geroepen door de frater. Die nam me mee naar zijn kamertje en daar werd ik dan misbruikt." Hans komt op zijn negende in Huize Nazareth terecht. Hij woont er van 1962 tot 1968.

Fysiek geweld

Al na een paar maanden begint het misbruik. "Ik was nogal klein en tenger en viel blijkbaar in de smaak bij de fraters. Het begon in zaal 2. De frater was een grote potige kerel. Als ik protesteerde, dreigde hij met fysiek geweld. Als ik het zou vertellen, zouden er nog veel ergere dingen met me gebeuren, dan zou ik verdwijnen, zo dreigde hij."

Het beest

Het misbruik gaat verder dan alleen voelen. Als Rudolf negen jaar is, komt hij terecht op zaal 3. Een frater daar wordt door meerdere slachtoffers 'het beest' genoemd. Rudolf zegt meermalen door hem te zijn verkracht. Dat gebeurde meestal als extra straf, na een 'gewone' lijfstraf. "De frater nam je op schoot. Ik moest mijn broek uit doen en dan gebeurde het", vertelt Rudolf. "Op mijn achtste werd ik anaal verkracht en dat gebeurde zo gewelddadig en zo vaak dat ik wel zeven keer geopereerd moest worden."

Pij omhoog

Ook Hans herinnert zich het ernstigste misbruik op zaal 3, door dezelfde frater. "Het ergste dat ik heb meegemaakt heb, is dat zijn pij omhoog ging en ik hem moest bevredigen."

Tot bloedens toe

Op Huize Nazareth heerste volgens de slachtoffers orde en tucht, met een bijna militaire discipline. Ook fysieke lijfstraffen zijn aan de orde van de dag. Gert, die vanaf 1962 tot 1965 in Huize Nazareth woont, zegt: "Ik heb er leuke en minder leuke dingen meegemaakt. Er was een frater die lijfstraffen uitvoerde in de nachtelijke uren. Op de kamer van de frater kreeg ik met een houten rietje slaag op mijn billen. Het was complete intimidatie. Ik durfde er met niemand over te praten." Volgens Rudolf en Hans ging het slaan tot bloedens toe. "Sommige fraters leken er van te genieten".

Wasmand

Hans vertelt verder: "Ik werd voor straf wel eens dagenlang in een rieten wasmand opgesloten. Ik mocht alleen de mand uit tijdens schooltijd en als we gingen slapen. Ik kreeg dan geen eten of drinken."

Braaksel opeten

Ook tijdens het eten golden er sadistische regels bij een van de fraters. Hans: "Ik lustte niet alles. Als ik dan de maaltijd niet op kon en moest overgeven, werd ik gedwongen mijn braaksel op te eten. Dat duurde soms dagen. Ik mocht wel naar school en slapen, maar tussendoor moest ik weer achter het bord met eten en overgeefsel zitten, totdat het helemaal op was."

Uitschot

RTL Nieuws heeft contact gehad met een tiental oud-leerlingen van Huize Nazareth. Zij vertellen dat er in de jaren zestig en zeventig niet werd gesproken over misbruik; de schaamte was te groot. Dat de kinderen niet over het misbruik durfden te spreken, daar zorgden de fraters wel voor. Hans: "Zij dreigden met de meest verschrikkelijk dingen. Ze noemden ons het afval of het uitschot van de maatschappij en we hadden maar te luisteren".

Onderlinge verkrachting

De jonge jongens zeggen niet alleen slachtoffer te zijn geworden van de fraters. Ook iets oudere jongens, vaak nog niet eens in hun puberteit, vergrepen zich aan hen. Kees vertelt dat sommige jongens in groep 3 en 4 dagelijks meermalen seks met elkaar hadden. "We waren toen zo'n 10 jaar oud. Op zich gebeurde het allemaal vrijwillig, maar op latere leeftijd heb ik er veel last van gehad."

Drie tegelijk

Ook Hans zegt regelmatig te zijn verkracht, soms door drie jongens tegelijk. "Het waren de sterke jongens. Je wilde het niet en vroeg waarom ze het deden. 'De fraters doen het toch ook', zeiden ze. Het was alsof het erbij hoorde. Ik geloofde dat, want mijn ouders hadden gezegd dat ik op kostschool 'man' zou worden." De fraters lieten het allemaal toe, zeggen meerdere slachtoffers. "Als er weer een wc-deur openging met drie jongens erin, dan liep de frater langs en deed alsof ie niets zag."

Weerloze jongens

Niet iedereen heeft dezelfde ervaringen als Rudolf, Kees, Hans en Gert. Het lijkt erop dat vooral de weerloze jongens die onder toezicht van een voogd stonden het slachtoffer werden. Cor Lauwerijssen uit Oudenbosch is blij dat zijn moeder en tante te pas en te onpas het internaat binnenliepen. Door zijn moeders alertheid denkt hij de dans te zijn ontsprongen.

Cadeaus

In alle verhalen duiken ook 'goede fraters' op die het voor de kinderen opnamen, al lijkt het erop dat sommigen het misbruik oogluikend toestonden. "De frater in een latere groep nam mij in bescherming en gaf mij altijd cadeaus", vertelt Hans. "Die frater zei: ik wil goedmaken wat mijn mede-fraters je hebben aangedaan."

RTLNieuws.nl


Cor Lauwerijssen. [ Puk en muk site naar een idee van Lauwke Tod.] Alle rechten op de inhoud voorbehouden.